Showing posts with label rocio. Show all posts

Literary: Storyteller





She was known as a great storyteller

She would share her world
Through photographs

Her shots screamed vibrant colors
Showed indescribable emotions
Exhibited unique visions only she saw

Life seemed nearly perfect through her lenses
She gave hope to many who forgot to look at the bright side
Just like an oasis in a middle of a desert

It would be better if it stayed that way
But one day,
She got shot

She became known as an unfortunate blind woman

Yet she still let them see her world
Through photographs

But her shots displayed faded colors
Showed indefinite shapes and sizes
Lost the distinct direction it had before

The world seemed lacking through her lenses
Featured nonexistent focus that leaves everything in blur
Just like how a windowpane looks after the rain

She continued to reveal her unspoken thoughts in pictures
However, her snaps became unimportant
As it is now flawed and mediocre

Literary: Dried Brushes





I lost my drive to paint.

And that's losing myself. I stopped using dozens of colors to make bright and spacious sceneries. I've lost the ability to imagine delightful things, to feel different textures, to find the balance and to create dynamic movements. The only picture in my mind is a neverending foggy field. I forgot to look at the universe, and now I am stuck in a black hole.

I failed to dream and wish. Dreaming involves closing my eyes and trying to imagine how life would be if I continued using my brushes. It means visualizing potential pieces I will create in the future. On the other hand, wishing involves forcing my mind to understand that I do want to bring colors to the plain and blank canvas. Because right now, my mind is physically and mentally addicted to being in the black hole. It's a trap, a very hard one to escape. The place keeps sucking all the energy left inside of me. Now, I need to hurry and find my own light to get out, as no one knows the intricate details on how I was pulled further down.

For me, the hardest part while struggling to escape from the black hole is that I lost sight of the world outside of it. I forgot what kind of artist I used to strive to be. I lost hope to find the connection to what was once my burning passion.

Sadly, all that’s left inside of me is a single brush stroke.

Literary: Apple & I





You were the apple everyone loved
The epitome of perfection, the star of the night
I was just an eye, a mere bystander from afar
Always looking, but never muttering

I stood here with silence as my company
Adoring how you became you

How your arms form an angle
Whenever you wave a hello or a goodbye
How your laugh echoes through the room
Each time you find a joke really funny
How your voice changes
Every time you talk about your favorite band
How your forehead creases
After you don't get what you expect

Sadly, you are an apple and I am just an eye
I can only scream with my tears
Yet I was never heard 'cause you never looked

They say the eyes are the most expressive body part
But here I am, just looking at you
Keeping my feelings a secret
Hoping that one day you’ll see me
My heart longs for you a lot, to the point that my pupils dilate
And not just blink, making my chances pass

Literary: Social Media Friends



Para sa mga kaibigan kong mas madalas magparamdam sa social media at bihira kong makausap sa personal, #Goals pa rin tayo kahit ganito, sobrang solid niyo! Peace out!

Para kay Myspace
Okay ka na ba? Sapat na ba ang space na ibinigay namin sa’yo? Sorry na kung ngayon lang ako naglakas loob na mag reach-out sa’yo. Miss ka na ng buong tropa, paramdam ka naman. Kung sakaling gusto mong malaman ang mga pinagkakaabalahan namin, pwedeng-pwede mo kaming i-message ni Facebook para maisend niya sa’yo ‘yung My Day namin. Sabihan mo lang siya kung gusto mong sumama sa mga lakad. Pero kung pipiliin mong hindi magreply at magsolo diyan sa maliit mong space, huwag mo kaming sisihin kung malimutan ka na namin. #sorrynotsorry. Syempre, joke lang yun. Hang out soon pls!

Para kay Facebook
Uy pre kamusta? How are you feeling right now? Paki-pusuan naman ‘yung dp ko oh. Pa-share na rin hehe para ma-like ng libu-libo mong friends. Alam mo namang lodi kita pagdating sa dami ng likers. Oo nga pala, ang benta nung meme na tinag mo sa akin. HAHAHAHAHA. May tinag din ako sa’yo, tignan mo. Last na talaga, may ginawa akong bagong group. Mga petmalu ‘yung andun so mag-join ka na dali! Sigurado akong magiging famous ka doon.

Para kay Twitter
Hey bro! When will you update your thread, #hugotseries? It’s been like a week since you last updated it. I’m missing your feels na. Nako, you will lose your followers, baka magsisi ka. ‘Yung ratio mo will get ugly. Tsk. Btw, I’m at Starbucks Katip rn, baka you want to come and chill. Alam mo naman I’m so #stressedthesedays kaya I need to relax once in a while. Ooops, I gotta go, ma-t-tweet limit na.

Para kay Instagram
Outing-outing na lang inaatupag mo ah? Grabe, can’t be reached ka na talaga. Isama mo naman kami sa travels at escapades mo. Palagi ka na lang naka #solotraveler, mas masaya kaya kapag marami! Ikaw lang ba may afford mag-LA, HK at SG? Teach me how to take the perfect shots too. Inggit ako sa #feedgoals mo.

Para kay Gmail
Masaya ako para sa’yo. Mabuti at naka-move on ka na rin dun sa ex mo na hindi ka sineryoso, puro paglalaro at pakikipag-usap lang sa iba ang inatupag. Pero brad, medyo kasalanan mo rin eh, puro ka kasi business talks tapos may pa sincerely at yours truly ka pasa dulo. Huwag masyadong seryoso sa buhay. Sumama ka sa mga gala minsan at i-enjoy mo ang lyf, brad.'

Para kay Yahoo
Napag-iwanan ka na ng panahon at ng tropa. Ikaw na lang ang hindi pa rin nagbabago hanggang ngayon. Wala ka bang balak umayos? Ang gusto ng mga tao ngayon ay ‘yung maaasahan at kayang maging responsable. Eh ikaw? Ang bagal-bagal mo pa rin at puro kalokohan at spam lang ang inaasikaso mo.

Literary: Royal Road of Unconscious





They say true dreamers never sleep,
So here I am, on a never ending trip.
Directions leading to nowhere,
Act as my guide as I explore this world.

Lost in my unconscious thoughts,
My repressed feelings embrace me.
Introduced themselves one by one,
Made sure that I recognize them.

In here,
I see my hidden desires,
Those I didn't know before.

In here,
I fulfill my concealed wishes,
Those I never dared to say out loud.

In here,
There are no lies, no secrets,
Just pure emotion, just as Freud said.

In here,
I see the real me,
And the monsters that control me.

But still,
I choose to continue the long drive,
Because reality is much more cruel,
Than the beasts on my own road.

Literary: Biyaheng Sawi






Accident Prone Area
Sa hindi inaasahang pagkakataon
Tayo’y nagtagpo na tila buhangin at alon
Nakuha ng isa’t isa ang atensyon
Tadhana yata sa atin ay umaayon

Road Narrows
Kinilala ko ang busilak mong puso
Inalam kung ang mga winiwika mo'y totoo
Nakaramdam ako ng saya, nerbyos at pagkalito
Dahil sa pagdating ng pag-ibig sa buhay ko

Lines Merging
Habang ipinagpapatuloy ang ating masayang paglalakbay
Marami tayong bagong nakasalamuha’t nakasabay
Inakala ko ngang ikaw na ay mawawalay
Ngunit ako’y nagkamali, ako’y iyong sinabayan at hinintay

Bumpy Road
May mga panahong ‘di tayo nagkakaintindihan
Natakot akong magkalamat ang ating pagsasamahan
Ngunit lahat ng iyon ay ating nalampasan
Pagkat naniwala tayong may ‘walang hanggan’

Zigzag
Nagsimulang dumami ang maliliit nating alitan
Bigla-bigla ka na lang kumakabig pakaliwa at umiiwas sa kanan
Ang kaligayahan ay napalitan ng kalungkutan
Ito na ang naging ugat ng ating pagsisiraan

Y-Intersection
May mga pangyayari talagang ‘di natin maiiwasan
Dumating na ang aking pinakakinatatakutan
Mga problema nati’y ‘di na masolusyunan
‘Di ko lubos maisip noon na hahantong tayo sa hiwalayan

U-turn
Nawa'y makabalik akong muli
Sa mga panahong nasisilayan ko ang iyong ngiti
Itatama ko ang lahat ng nagawa kong mali
Upang ang puso ko ay hindi maging sawi

Literary: Taekwondo





Charyeot
“Atensyon! Magharap ang magkalaban.”

Mga matang nagliliyab ay nagtama
Kagustuhang manalo ang ipinakikita
Pusong pinatibay ng nakaraang pagkatalo aking dala-dala
Sa labang haharapin ko nang mag-isa

Chumbi
“Maghanda sa magaganap na laro.”

Nanlalamig na ang mga palad ko
Puso ko’y nagsimula nang tumakbo
Paghinga nang malalim tanging ginagawa ko
Habang nagdarasal na sana’y makamit ang medalya sa dulo

Sijak
“Simulan na ang laro!”

Mga tira mo’y aking iniilagan at sinasalag
Gamit ang mumunti kong puso bilang kalasag
Pinipilit kong maging matatag at huwag matinag
Kahit na ako’y unti-unti nang nababagabag

Kalyeo
“Itigil na ang laro!”

Hanggang dito na lang ang makakaya ko
Ubos na ang aking lakas upang ipagpatuloy pa ang laro
Bugbog at nanghihingalo na ang aking puso
Oo, ikaw na ang panalo

Kyungre
“Magbigay-respeto.”

Tinatanggap ko ang aking pagkatalo
Alam kong naging duwag ako
Ginawa ko naman ang makakaya ko
Sadyang matagal ka lang talagang nakapag-ensayo

Mahal, sana’y makahanap ka ng bagong kalaro
Na masasabayan ang galing at lakas mo
Upang sa dulo’y ngiti ang makikita sa mga labi ninyo
At hindi dugong bakas ng pagkabigo