Showing posts with label objet d' art. Show all posts

Literary: Para sa Barkada


Maraming bagay ang gustong sabihin
Marami ring gustong linawin
At sa darating na ikaw dalawampu’t lima,
Lahat ng ito’y susubukang iparating
                                               
Ano bang ginawa ko sa inyo?
Bakit ba tayo nagkaganito?
Sisirain ba natin ang limang taon?
Mga pinagsamahan natin ay pilit na bang ibabaon?

Bakit? Bakit kailangan mangyari ito?
Mga puso niyo ba’y tuluyan nang naging bato?
Na kahit paghingi ng tawad ay ‘di niyo matanggap?
Solusyon sa problema nati’y saan ba mahahanap?

Di niyo alam kung gaano ako kalungkot
Sa tanang buhay ko’y ito ang tinuturing kong bangungot
Para sa akin kasi, wala nang mas mahalaga pa
Kundi kayo, aking mga kabarkada.


Literary (Submission): Wala na Pala x Ito'y Paalam Na



Wala na Pala
Objet D' Art

May dahilan ba
Para manatili pa?
Sa ganitong klaseng relasyon,
Ano bang dapat maging reaksyon?

Oo, ika’y gwapo at makisig
Di manloloko, hindi barumbado
Iba sa mga lalaking nakilala ko
‘Yan nga ang tingin ng lahat sa’yo

Totoo naman ‘yan,
Hindi naman ako tumututol diyan
Pero hindi niyo kasi alam
Kung gano kahirap ang aking pinagdadaanan

Kapag malungkot siya,
Kapag umiiyak siya,
Kapag kailangan niya ng tulong,
Kapag nawawalan siya ng pag-asa,

Nandun ako. Sumusubok…
Na baguhin ang nararamdaman niya
Na ibahin ang tingin niya sa mga bagay
Na ibsan ang mga problema niya

Pero bakit palaging gan’on?
Kailan ba magkakaroon ng pagkakataon?
Na ikaw naman ang nandiyan
Para ako’y tulungan?

Kay tagal ko nang naghihintay
Ayokong umabot ito habambuhay
Ako’y pagod na pagod na,
Mas mabuti yatang ito’y itigil na


Ito'y Paalam Na
Alapaap

Kumapit ka, kahit saglit lang,
Para ang mga paliwanag ko, masabi man lang.
Kahit na may dahilan para manatili pa,
Mas marami parin ang rason para tapusin na

Hindi naman sa ayaw ko na,
Pero hindi ko alam kung paano ipagpatuloy pa.
Ika nga, pag gusto, may paraan,
Pag ayaw, may dahilan.

Pero bakit ganito?
Kahit anong gawin ko,
Kahit anong paraan para ika’y tulungan,
Sa dulo ng lahat ika’y nasasaktan.

Alam kong lagi kang andiyan para sa’kin,
Pero kailangan mo kasing intindihin,
Na hindi kita mapapasaya lagi
Kahit na sobra-sobra ka nang sawi.

Oo, andami mong ginawa para sa’kin,
Kahit hindi ko naman binibilin.
Ngunit ayoko naman pahirapan ka
Pero kahit pilitin ko, tinutuloy mo pa.

Kaya humihingi ako ng tawad sa’yo
Para sa lahat ng oras na sinakripisyo mo
Kung saan sinasayang ko lamang
Kaya lagi nalang ako nanghihinayang.

Di pa ako handang mawala ka
Pero wala naman talagang handa para magpakawala
Ayaw na kitang paghintayin pa,
Kaya, siguro, ito’y paalam na.

Literary: Datirati


Alas singko ng umaga,
Ikaw ang gustong makausap
Agad kong bubuksan ang telepono
At makikita ang “Good morning” text mo

Alas sais ng umaga, papasok sa eskwela
Magpupustahan kung sinong mauuna
Gugulatin pa kung sinong mahuli
At sabay pang kakain pamuli

Alas dose ng tanghali,
Magkikita sa kantina
Ililibre mo pa ko ng tanghalian
Kasama pa natin ang buong barkadahan

Sa loob ng anim na buwan,
Araw-araw tayong ganiyan
Martes hanggang Biyernes,
Minsan kasama pa ang Sabado at Lunes.

Pero anong nangyari?
Hanggang anim na buwan lang ba
Ang saya at kilig natin?
Bakit tila nabaliktad ang lahat ng dati?

Alas singko ng umaga,
Ikaw ang gustong makausap,
Agad kong bubuksan ang telepono,
At magpapadala ng “Good morning” text sa’yo

Alas sais ng umaga, papasok sa eskwela
Ako na ang laging nauuna
Sa ramp, hinihintay kita
Habang mag-isang kakain ng almusal

Alas dose ng tanghali,
Hihintayin ka sa kantina
Nakahanda na ang tanghalian mo
Pero nakakain ka na pala

Literary: Destiny & Regret x Reality & Hope



Literary: Sinungaling Ka


Para kang mahika…
Na pasisiyahin pag malungkot ka,
Na patatahanin pag umiiyak ka,
Pero paaasahin ka

Para kang mahika…
Na nandiyan pag kailangan mo,
Na ipararamdam na maaasahan mo,
Pero bigla na lang maglalaho.

Para kang mahika…
Ang hirap paniwalaan,
Ang hirap pagkatiwalaan,
Alam naman kasing kasinungalingan.



Literary: Do Not Forget, I Never Forgot


May I talk to you?
I don’t even have a clue
The feelings I had were true
I assumed you had feelings, too

Does it hurt?
The times you tried to avert,
The times I wished to revert
All the efforts I’d exert

Can we bring this back?
I may pick up the slack
But we may never get back on track
I never knew life could be this black

This time, let me just say
Before you find any other way,
Let us not forget today

And not let our feelings go away


Come here and talk to me
Let’s talk about what we could still be
The feeling I had were true
Oh, I assumed you had feelings too.

There were times I tried to avert,
Times I wish you’d revert
All the efforts I’d exert,
It was painful, but worth it.

Let’s try to bring this back
Together, we’ll pick up the slack
Let’s try to get back on track
Our lives shouldn’t be this black

This time, let me just say
I’m never going to find any other way
‘Cause it’s you I think about everyday
And it’s you I love until today.

Literary: Hindi Kita Namimiss


Naaalala ko ang mga mata mo
Nung una tayong nagkita.

Naaalala ko ang mga labi mo
At tamis ng mga halik mo.

Naaalala ko ang bawat pagsandal ko
Sa mga balikat mo.

Naaalala ko ang kamay mo
Na hawak ang kamay ko.

Naaalala ng mga paa ko
Ang pagsabay sa paglakad ng paa mo.

Naaalala pa kita,
Naaalala ko pa tayo.

Pero naaalala mo pa kaya ako
Ngayong umalis na ako?

Literary: Angkla