Showing posts with label pag-ibig. Show all posts

Literary: To My Youth






Happy 3rd Birthday
Roaming around the playground–
Footsteps on the ladder, running to the light blue slide
Wee! I’m flying! I’m a jet fighter!
Free to soar above the ground
The endless wonders of possibilities

Happy 7th Birthday
Walking to school for the first time–
Lunchbox in one hand, the other stiff one letting go
Bye! I’m leaving! I’m a hiker!
Ready to trek the mountains
The incredible peaks of education

Happy 11th Birthday
Trying to talk to my crush far away–
Sweet talk in letters, giving them to my fickle sweetheart
Hi! I’m trying to reach you! I’m a scuba diver!
Bold enough to swim across the oceans
On the unstable currents of love

Happy Adolescence!
Throughout the past years,
I have soared through high skies
I have trekked through the peaks of mountains.
I have reached faraway islands.
I hate to say this – my childhood journey
Coming to a near end.

I still want to continue exploring
But I must accept this reality–
Going back to the adult world
Time to land to the airstrip
Time to climb down the summit
Time to recede into the shore

Happy 15th Birthday
Mountains get steeper
And rivers flow harder
Every day, every month, every year
I’ve been running
What else could I wish for?
What else for a loveless heart and empty soul?

Happy Legality!
I’ve grown the tallest I will be
But so did distance of the stars
from my outstretched arms,
And my childlike self
I wish I were a kid again

Literary: Tocino





Tinanggal ko muna ang mga buto,
Saka ko hiniwa
Nang tigkapat pulgada ang kapal.
Hinalo ko sa
Asukal, suka at toyo
Sa kabila ng pananabik
Kumain ng tocino
Kailangang maghintay
Tatlong araw para palamigan...

Siguro pwede na-
Binuksan ko ang kalan
At nagpainit ako ng mantika
Kumukulo na ang aking
mga bituka para dito.
Kinuha ko ang pinalamigang karne.
Doon pa lamang nais ko nang
Kainin ang karneng iyon
Ngunit mas masarap ito kapag
Pinrito...

Kumulo na ang mantika
At tumilamsik ang
Mga patak nito.
Malutong ang tunog
Ngunit lalong lumakas
Ang tunog at tilamsik
Nang isinalang ko na
Ang tocino
Naghintay pa rin
Nang ilang saglit
bago baliktarin
At hinintay
Tumigas at bumango
Luto na
Isinalin ko na sa plato
Kumuha na ako ng tinidor
At akin na sanang isusubo
Ngunit kumalabog ang pinto
Nakabibingi ang kanilang mga isinisigaw
Galit at pagngingitngit
Pinararatangan ako
Ng mga kakilakilabot
At karumal-dumal
Unti-unti
Kumalas ang kadena
Natumba ang harang

Hindi muna ako kakain
Ako’y maghahanap ng lugar
Kung saan ligtas
At hindi nila ako mahuhuli.
Takam na takam na ako
Ngunit kailangan kong maghintay…

Literary: Dila ng Manananggal





Gabi-gabi na lang,
naninigas ang aking katawan
habang lumuluha ang aking mga mata.
Dumaraan ang haplos sa aking balat,
mula sa aking mga pisngi at labi
papunta sa leeg,
sa dibdib at mga braso,
at sa aking tiyan.
Pabababa nang pababa.
Dahan-dahan.
Paulit-ulit.
Matagal.
Malamig ang haplos
At nakapangingilabot.

Maging sa araw-araw,
hindi ako ligtas.
Nagbabalatkayo siya
at kinukulong niya ako
sa matatagal
at mapagnasa niyang mga titig.
Nilalamon ng
kanyang balintataw
ang bawat pulgada
ng aking balat

O, aking ina,
bakit mo siya kinakampihan?
Bakit ko kailangang
magtuyo ng luha,
magpigil ng hibik,
magkunwaring walang nangyayari,
at maniwalang bangungot lang ang lahat?
Bakit ako
ang kailangang magsantabi ng damdamin?
Bakit ayaw mong maniwala
na isa siyang demonyo?

Baka raw kung saan-saan ako
naglalakwatsa.
Baka raw hindi na ako
nagsisimba.
Baka raw masyado akong magaslaw
at di maayos kung manamit.
Baka raw ang mga bagay na ito
ang naghalina
sa gutom na manananggal
upang ako’y hipuin
ng mahabang dila nito.

Hinihiling ko ngayon
sa manananggal
na ako’y dakpin na lamang,
kainin,
at patayin
nang hindi ko na maranasan
ang araw-araw
at gabi-gabi.



Literary (Submission): Pagsubok ng Pag-ibig



Nagsimula ang paglalakbay dala ay katatagan
Usad lang kahit di alam ang patutunguhan
Nais lang ay makamtam ang kaligahayan
Magagandang pangyayari ay matamang inaabangan

Ngunit sa paghahanap ika’y nasilayan
Pagpasok ng hangin sa dibdib tila pinipigilan
Sa bawat ngiti mo ako’y nasisiyahan
“Sa wakas!” hinahanap-hanap ay aking natagpuan

Ginawa ang lahat para sa’yo
“Ay sawimpalad!” hindi pala ito sapat
Sakit sa damdami’y unti-unting kumalat
Sugat na dulot mo’y sa puso’y tumatak

Sa susunod na ako’y makatagpo
Totoong nararamdama’y pag-aaralang itago
Sapagkat lakas ng loob tila’y naglaho
Upang di na masaktan ang puso sa sakit ng palaso

Literary (Submission): Anong Meron sa Pag-ibig?


Anong meron sa pag-ibig,
Kung nagmamahal ka
Di naman matumbasan.

Anong meron sa pag-ibig,
Kung nagmahal ka
Di ka na pala mahal.

Anong meron sa pag-ibig,
Kung sa simula mahal mo talaga
Siya pinag-aralan lang mahalin ka.

Anong meron sa pag-ibig?
Masasagot mo ba?
Maipapaliwanag mo kaya?

Anong meron sa pag-ibig?
Masasagot ko.
Maipaliliwanag ko.

Ang pag-ibig ay patas
Parehong kailangan matumbasan.

Ang pag-ibig nararamdaman
Di kailangang pag-aralan.

Ang pag-ibig panghabambuhay
Di nauubos, naglalaho.

Kung bibigyan mo ako ng pagkakataon
Sagutin sa harap mo ang tanong…
Anong meron sa pag-ibig?

IKAW.

Literary (Submission): Kwentong Pag-ibig