Kung hindi niyo kilala kung sino itong taong ide-describe namin, malamang lang na di ka taga-UPIS. Sikat na sikat kasi siya sa UPIS, at sa sobrang sikat niya, aakalain mong artista siya. Pinipilahan at hina-hunting kasi siya lagi ng mga estudyante, mas lalo na kapag perio season.  May kwarto nga sa loob ng science lab na para lang sa kanya, at kung swerte ka ay masasaksihan mo ng libre ang pagkanta niya ng cover niya sa kanta ni Jireh Lim na ‘Buko’. O di ba, artistahin!

Bakit ba siya laging pinipilahan at pinupuntahan sa kwarto niya sa science lab? Bukod kasi sa pangangarap na maririnig nilang kumakanta siya ng ‘Buko’, may ibinibigay siya sa mga estudyante na sobrang pinapahalagahan nila, pero hindi ‘yung autograph niya ah.

Ito ang nag-iisang bagay na hinding-hindi mo dapat kalimutan kapag may test kayo sa math, science, o ekonomiks. At bukod sa katabi mong malamang ay meron, at sa teacher mong nasa kabilang dako pa ng building, ang artista sa may science lab lang ang natitira mong pag-asa kapag wala kang dala.

Pero bago mo pa makuha ang gusto mo, kailangang mong sundin ang ilang hakbang na siyang “batas” na dito sa UPIS. Una, kailangan mong munang ibigay sa kanya ang iyong ID. Mukhang gusto ka niya kasing kilalanin. Actually, kahit nga ID na kaklase mo ay pwede na. Hindi ka pala niya gustong kilalanin. Bakit pa nga ba? Eh sikat siya, eh ano ka? Susunod, kailangan mo ring pumirma sa kanyang kwaderno ng mga nakakontrata na niya tulad mo. Matapos gawin ang mga ito, ay makukuha mo na.

Kung taga-UPIS ka, siya rin ang una among maaalala tuwing kakantahin itong linyang ito: Now you’re just somebody that I used to know. Aminin mo: pinaltan mo ng pangalan niya sabay kinanta ‘yung linyang ‘yan. / Ni H. Atela, B. Bagnes, A. Dacoco, C. Diaz, A. Liwag, at D. Saunders

Kilala mo ba siya? O ang mas magandang tanong: Narinig mo na ba siya? Kung ‘di mo siya kilala, siya iyong nakaupo palagi sa bungad ng *******. Hindi mo siya halos mamamalayan. Kapag nasa teritoryo ka na niya, dapat mong talasan ang iyong pandama. Ibang klase siyang kausap dahil lahat ng kausapin niya ay sumasang-ayon na lamang sa mga sinasabi niya. 

Itago natin siya sa codename na “The Silencer”.  Nakapanayam namin ang ilan sa mga estudyanteng naranasan nang makausap ang The Silencer at tinanong kung ano ang kanilang mga napag-usapan. Ang ilan sa mga sagot nila ay:

“…Ewan.”

“Jusko.”

“Ano daw?”

Kapag napadayo ka sa lungga niya, ay naipatong ang iyong bag sa ‘di dapat patungan, bigla siyang susulpot sa tabi mo at akala mo bubulungan ka na alisin ang bag mo doon. ‘Yun pala ay sinisigawan ka niya ng lahat ng hinaing niya sa mundo.

Kapag magpapaprint ka na ng iyong mga ini-type at ini-research, lalapitan ka niya at siyang magsasalita. Sasagot ka naman ng kung anong ipapaprint mo, pero ang ‘di mo alam ay nagkukwento na pala siya ng kanyang talambuhay. Sasagot-sagot ka, pero ‘di mo alam ang sinasabi niya. Tsk tsk.

At kapag ika’y nagsawa na sa katahimikan, nanaisin mo nalang na maglaro sa labas. Ngunit bago ka makatakas, ipabubulatlat niya muna ang bag mong ipinatong mo sa ‘di dapat, at titignan kung may matatangay kang ‘di dapat. Magsasalita pa siya habang nagchecheck, pero sa kagustuhan mong lumayas na sa kinaroroonan, magpapasalamat ka na lamang at kakaripas ng takbo.

Sa kabila ng lahat, mabait naman siyang tao. Hindi siya pipi; sadyang mahina lang siya magsalita. Baka siya’y nakikibagay lamang sa lugar na kanyang kinaroroonan. At kung dati, hindi mo siya kilala, ngayon ay kilala mo na siya. Kaya kapag may narinig kang sumigaw sa dulo ng first floor corridor…

                                                                        …malamang ay hindi siya iyon. 

/ Ni H. Atela, B. Bagnes, C. Diaz, A. Dacoco, A. Liwag, at D. Saunders