1Isang araw ay nagkita tayo

Itinuring kitang kaibigan ko

‘Di ko namalayang iniibig mo pala ako

Pero natutuwa ako sa tuwing magkasama tayo

2Kakaibang kilig ang aking nadarama

Masilayan lang ang ‘yong ngiti sa umaga

Dito napagtanto ng tumitibok kong puso

Na ikaw na nga’y iniibig ko

3Nagbigay ako ng mga regalo sa iyo

Teddy bear, tsokolate, ‘pagkat ika’y aking gusto

Tinugtugan at kinantahan kita

Gusto mo ako at gusto na rin kita

4Lumipas ang mga taon at naging tayo ang dating ‘ikaw’ at ‘ako’

Madalas na magkausap sa lahat ng posibleng pagkakataon

Ilang pihit ng orasan ang siya nang nagdaan

At parang may nagbago sa ating pagmamahalan

5Iba’t ibang papel ang kinailangan kong gampanan

Na kinailangan kong unahin kaysa sa iyo

Naisip kong magbawas ng bitbit upang makalipad

At ikaw na nga’y binitawan ko

6Inibig kita nang lubos

Ngunit isang araw, bigla na lang natapos

Kukuha ako ng mga linya sa kanta

Upang maipahiwatig ang aking nadarama

7“Bakit pa ba nagawa

ko pang saktan ang isang tulad mo?”

Alam kong lahat ibinigay mo na

Bakit ka ba kasi nagmahal ng ‘gaya ko?

8Humihingi ako ng tawad sa ’yo

Para sa pananakit ng damdamin mo

Hindi ko pa kasi kayang

Ibigay ang lahat sa’yo

9“ 'Di ko kayang tanggapin

na mawawala ka na sa akin,”

mga katagang binanggit mo

nang ikaw ay iniwan ko

10Humingi ka ng isa pang pagkakataon

Sinabi mong “sana’y maaari pang ibalik ang kahapon”

Sinabi kong tama na, tapos na, wala na

Sinabi mong gusto mo pa, kaya mo pa, pwede pa ba?

11Ginawa ko lang ito

Para sa ikabubuti nating dalawa

Magiging maramot ako sa iyo

‘pagkat ayokong masaktan pa kita

12Isang araw, iniwan na kita

Alam kong may mas karapat-dapat sa’yo

Iyon ay hindi ako

(.)

Ang bawat salitang binibitiwan

Ay may kalakip na kapangyarihan

Maging mulat sa iyong kapaligiran

Pagka-Pilipino'y panindigan

(?)

Bakit ba ganito ang nangyayari sa'ting bayan

Unti-unting pinapatay ng kanyang mamamayan

Maging masusi, magtanong, at iyong pag-isipan

Ang bigat sa iyong likod ay nakapasan

(,)

Huminto, tingnan, balikan ang kasaysayan

Pag-isipan ang susunod na aksyong kinakailangan

Huwag magpadalos-dalos; tiyakin ang pamamaraan

Dahil isip, at hindi dahas, ang sandatang iyong panlaban

(...)

Hindi pa dito lahat magtatapos

Dahil hangga’t wala ang tuldok ay hindi pa ‘to tapos

Tayo ay lalaban kahit katawan ay nakagapos

Salitang makapangyarihan ang bubuhay sa pag-asang kapos

(!)

Lumaban para sa iyong bayang sinilangan

Ipahayag ang damdaming sumisigaw ng katarungan

Iwaksi ang kataksilan ng sariling pamunuan

At dulot na problema'y iyong solusyonan