Panimula

Noong magsimula ang ating kwento

Alam kong panghabambuhay na tayo

Habambuhay tayong masaya

Habambuhay nating mahal ang isa’t isa

At nangako akong pasasayahin ka

Anupaman ang iyong maging problema

x

Noong magsimula ang ating kwento

Nagduda ako kung magtatagal ba ‘to

Baka nagmamadali lang tayo

Baka nasabik lang masyado

Pero kahit walang kasiguraduhan

Pareho tayong may kinapitan

Katawan

May mga pagkakataong hindi maiiwasan

Na tayo ay may ‘di pagkakaunawaan

Humihingi ako ng tawad

Dahil sa’kin ito nagsisimula

Nagsisimula sa aking kakulitan

Nagsisimula sa aking kababawan

x

Natakot ako dahil sa isang dahilan

Nagsimula tayong ‘di magkaintindihan

Away roon, away rito

Kaya tinatanong nila

Bakit hindi pahiwalayan ka na?

Pasensya na, mahal ko siya.

Dulo

Alam ko ang mga kasalanan ko

At pangakong hindi na uulitin ito

Pagkat itutuloy pa ang masaya nating kwento

At pangakong hindi na matatapos ito

Pagkat aalagaan ang masaya nating kuwento

At mamahalin ka nang buong-buo

x

Pero lahat ng ‘di pagkakaintindihan

Lahat ng tawanan, kakulitan, kababawan

Ay mga dahilan kung bakit ka nagustuhan

Kung bakit iniintindi ang ating pagkakaiba

Kung bakit mahal na mahal kita

Kaya’t ipinapangako ko

Hindi matatapos ang kwentong ito

Naalala ko pa ‘yung una nating litrato

Nag-aalangan pa ako

Dahil sa takot na baka malaman mo

Tinabihan kita at sinabing “Selfie!”

Nagulat ako nang tumingin ka sa camera,

Sabay ngiti.

Buong gabi kong tinitignan

Ang ating unang larawan.

Prinint ko ito at nilagay sa wallet ko

Sana nabuhay na lang ako sa litratong ito,

Dahil dito mukhang tayo.

Nang sunod tayong magkita,

May napansin akong kakaiba.

Sa wallet mo’y nakalagay rin

Ang litratong kagaya noong akin.

Umiwas ka ng tingin at biglang namula.

Bakas na bakas ang kaba sa iyong mukha.

Hindi ko man sabihin,

Alam mo na siguro.

Ipinaliwanag na iyon ng litrato.

Hindi ka man magsalita

Alam ko na.

‘Wag ka mag-alala, gusto rin kita