Showing posts with label stonefield. Show all posts

Literature: Sirang Plaka


Mapapansin mo ba kaya ang tulad ko? Minamasdan kita nang hindi mo alam. Panalangin ko sa habang buhay, makapiling ka, makasama ka, ‘yan ang panalangin ko. Ngunit bakit sa tuwing ako’y lumalapit, ika’y lumalayo?

Tanggap ko o aking sinta, pangarap lang kita. Hindi mo lang alam kay tagal nang panahong ako’y nandirito parin hanggang ngayon, para sa’yo. Pero sige nang sige, sige nang sige. Hangga’t ako’y humihinga, may pag-asa pa. Hindi ako susuko, isisigaw ko sa mundo. Ikaw lamang ang aking inaasam.

Mundo ko’y biglang nagbago. O kay tamis ng iyong pagdating. Mahal kita, mahal mo ba ako? Sumagot ka naman, wag lang ewan. Miyerkules, nagtapat ka ng iyong pag-ibig. Di akalaing sabihin mong ako na ‘yon, ang hinahanap mo. Ako na yata ang pinakamagandang lalaki sa mundo.

Ikaw ang bigay ng maykapal. Sa umaga’t sa gabi, sa bawat minutong lumilipas. Sa iyong yakap, ako’y nasasabik. Paggising ko ikaw ang nasa isip. Ka-date kita hanggang sa panaginip. Wala na ‘kong hihingin pa.

Sabado, tayo’y biglang nagkatampuhan. O kay bilis namang maglaho ng pag-ibig mo sinta.
Iba na ang iyong ngiti, iba na ang iyong tingin. Nagbago nang lahat sa’yo. Daig mo pang isang kisapmata. At sa pagsapit ng Linggo, giliw ako’y iyong iniwan.

Nagtapos ang lahat. Sa di inaasahang panahon, at ngayon ako’y iyong iniwan. Sinaktan mo ang puso ko. Sinaksak mo ng kutsilyo. Di mo alam dahil sa’yo, ako’y di makakain. Ikaw ba ang nararapat sa akin? Bakit ka pa nakita, kung puso ko ay iiwan mo lang. Di ko kayang tanggapin.

Ngunit anong magagawa, kung talagang ayaw mo na. sino ba naman ako para pigilin ka? Sana may luha pa, akong mailuluha. Kung ako’y muling iibig, sana’y di maging katulad mo.

Tamatakbo ang oras, lumilipas ang panahon. Giliw ko, miss na miss na kita. Ngayo’y takang-taka na may kasama kang iba. Siya ba ang dahilan? Wala na bang pag-ibig sa puso mo?
Pangarap lang kita.

Sa hindi inaasahang pagtatagpo ng mga mundo. Ako’y napatingin sa isang maginoo pero medyo bastos. Sa isang sulyap mo…. This guy’s inlove with you pare.

Para sa aming mga guro sa Science...


Literary: Bravery


Literary: Stoned Death

This is my sanctuary, my fortress of solitude. No one can ever touch me, nor hurt me. I am unbreakable. I am unfeeling. I am a stone.

At least that’s what I thought.

But then these little things started cracking me, and I started to crumble. I turned into clay at their touch, melted into the mud when they hurt me. But why? Why had I changed, when I needed it least?

And why is it, out of all the things that could have changed me, love?

To be honest, the first time I met you... I pitied you. You were so... Weak. Fragile. Innocent. Naive. Stupid, really. Like... Like a child without care nor worry.

You’d whine and laugh and cry, and just bug me to pieces. So annoying yet, I have to say, you just grew on me. You just did. Like the younger sibling I never had.

But. Damn. That face. That smile. That... Everything. It managed to change without me noticing. And now. You’re not just a little kid. You’re a part of me. Like... My other half.

And then one day. I just realized it. That...

I love you.

And I was so... Scared. Knowing that you could see right through me, all of me, even those dark, hidden, places where no one has ever been before. Knowing that you could easily break me, I, the stone, the unbreakable... I don’t even know any more. You’ve changed me, and I can’t tell whether it’s good or bad.

I couldn’t stand it. Being so vulnerable. I couldn’t have... I couldn’t have you. I can’t feel... Not like you do. I can’t be what you need. I can only be a stone.

So I have to leave. This stone is so close to breaking. But I can’t! I have to be what I have always been. I have to be myself again, find myself again.

STONES DON’T HAVE OTHER HALVES! STONES DON’T FEAR! STONES DON’T LOVE! STONES DON’T FEEL! STONES DO NOT BREAK!

I’m sorry.

This is my sanctuary, my fortress of solitude. No one can ever touch me, nor hurt me. I am unbreakable. I am unfeeling. I am a stone.

/ by Stonefield and Thanatos

Literary: Fix Me


Literary: Mapagpanggap